سینمای غرب توهم یا تهدید ( قسمت اول)

سعید مستغاثی  پژوهشگر و صاحب نظر صاحب نام سینماست . ایشان در حال حاضر مسئولیت انجمن منتقدان سینمایی و دبیری خانه سینما را به عهده دارند . انتشار مقالات و آثار متععد تحقیقی این تحلیلگر سینمایی ،در مجلات و وبگاه های مختلف موجب شد تا در خصوص موضوع روز« سینمای غرب و ارتباط ان با اهداف صهیونیزم » گفتگویی با ایشان ترتیب یابد:

سینمای غرب تا چه اندازه و چگونه در مسیر آموزه های صهیونیزم و سران قدرت غرب قرار گرفته است ؟

فیلم  رمز داوینچی درباره حقیقت جام مقدس صحبت می کند و توضیح می دهد که انجمن فراماسونری ،این حقیقت را سالها مخفی نگه داشته است یکیاز قهرمانان فیلم ابراز نگرانی می کند که ممکن است این حقیقتاز یاد برود و سپس می گوید :«نه،ما سالها در هنرهای مختلف اعم از موسیقی ،نمایشنامه نویسی و فیلمهایمان این حقیقت را نگه داشته ایم .

برای آنکه این مطالب در ذهن کودکانمان از کودکی حک شود ، انها رادر هزاران برنامه کودکانه اورده ایم (که البته مردم دنیا به دلیل اشارات غیر مستقیم زیاد متوجه نمیشوند )  اکنون آموزه های مخفی شان به صورت کارتون و انیمیشن به خانه های من و شما آورده میشود و بچه های ما می بینند و بعد می گوییم تنها یک کارتون است ، غافل از اینکه این برنامه ها همراه با مضامین نیمه پنهان صهیونیستی، کابالیستی و فراماسونری هستند. برای نمونه انیمیشنی به نام ماداگاسکار ساخته اند که از قضا به فارسی دوبله شده و از تلویزیون هم پخش شده است. داستان چنین است که چهار حیوان مختلف از باغ وحش نیویورک فرار می کنند و به دامن طبیع می گریزند . در فیلم ها گریز به طبیعت ، بازگشت به خویشتن و هویت معنی می شود. اینها  به طبیعت خودشان بر می گردند تا هویت خودشان را بیابند . در ادمه این حیوانات در جنگل وحشی می شوند و همدیگر را می خوردند! این فیلم به طور غیر مستقیم می گوید اگر تو به طبیعت و هویت خودت برگردی ،از باغ وحش نیویورک بیرون بروی وحشی می شوی .د ر ادامه این چهار حیوان به این نتیجه محتوم  می رسند که باید به باغ وحش برگردند و می گویند ما باید در این باغ وحش باشیم و تحت نظارت باغ وحش بانان؛ یعنی سران قدرت هالیوود و امریکا. جهان را اینگونه می خواهند و در آثار هنری هم این گونه القا می کنند .آنئ وقت بچه من و شما می پرسد واقعا همین گونه باید باشد و باید برای همیشه در باغ وحش زندگی کنیم؟ دقیقا این چیزهایی است که در فیلم هایشان می آید.

چرا کابالیسم و بودیسم بیشتر در سینمای غرب مورد توجه هستند و بعضأ در کنار هم هستند و هندوییسم کمتر مورد توجه بوده است؟

به نظرم می آید که کابالا یا همان فرقه های فراماسونری که اکنون در دنیا بر رسانه های مختلف حاکم هستند از همه ی آن فرقه های گذشته و امروز که به نظرشان در راستای اهدافشان باشند استفاده میکنند حتی از معناگرایی و مفاهیم ماورایی هم استفاده می کنند البته با تقریرات و تحریفاتی که به نفع خودشان باشد طبق آموزه ها و طبق پروتکل های حکمای صهیون، باید از همه چیز به نفع دنیای خود استفاده کنند این است که شاهدیم بودیسم را با همه ی سابقه اش به خدمت خود گرفته اند، علاوه بر اینکه بودیسم خدا، معاد و فلسفه ی سیاسی ندارد و با سکولاریسم مورد نظر آنها سازگارتر است ولی بالاخره هندوییسم احکام و شرایعی دارد و کاملا بی محتوا نیست. آنچه یک مقدار با آموزه هایشان منافات پیدا می کند یا آن شخصیت های که به اصطلاح یک مقدار در آموزه هایشان مانع ایجاد می کنند را کمتر مورد توجه قرار می دهند آنهایی که بیشتراز لحاظ سیاسی و فکری با آنها همراه هستند در کانون توجه رسانه های غربی قرار می گیرند. شخصیتی مانند دالایی لاما- رهبر بوداییان تبت- را همه جا علم میکنند و به او اجازه می دهند چون او و آموزه هایش با غرب همراه هستند.

/ 0 نظر / 9 بازدید